Terapistler İçin

ERGENLERLE SEMBOLİZASYONLA ÇALIŞMAK EĞİTİMİ

sembolizasyon

Oyunlar, Animeler ve Filmler Üzerinden Ergenlerle Sembolizasyonla Çalışma Eğitimi

Eğitimin Amacı:

Yetişkin kliniğinde temel aracımız sözelleştirme, çocuk kliniğinde ise oyundur. Ancak ergen kliniği bu iki dünyanın arafındadır; ergenler yetişkinler gibi kendilerini doğrudan kelimelerle ifade etmekte zorlanır, diğer yandan çocuksu oyunları da reddederler. Sözelleştirmeye geçiş döneminde gencin temel iletişim dili “sembolizasyon”dur.

ergenlerle çalışan uzmanların en büyük çıkmazı, gencin konuşmadığı ve sürecin ilerlemediği yanılgısıdır. Oysa gençler; oynadıkları bilgisayar oyunları, izledikleri animeler ve içine girdikleri dijital evrenler üzerinden iç dünyalarını, travmalarını ve nesne ilişkilerini çok net bir şekilde anlatırlar.

Ergenle çalışmak, aynı zamanda terapistin kendi “oyun oynama kapasitesi” ile doğrudan ilişkilidir. Kendi sembolik ve düşlemsel dünyasında oynamayı esnetemeyen bir uzman, ergenin kurduğu o dijital ve karmaşık oyunun dışında kalacak ve ilişki kurabilmesi mümkün olamayacaktır.

Bu eğitimin amacı; “konuşmayan” ergenin dünyasını anlamak için kullandığı bu sembolik araçları birer klinik materyal olarak okumayı öğrenmektir. Hedefimiz, gencin kendi duygu ve düşüncelerini somut, kelimelere dökülebilir bir açıklıkta ifade edebilecek ego kapasitesine ulaşana dek; onun sembolik dilini nasıl yorumlayacağımızı ve bunu terapötik bir müdahaleye nasıl dönüştüreceğimizi vaka örnekleriyle ele almaktır.

Eğitim Kazanımları

  • Terapistin “Oyun Oynama” Kapasitesi: Uzmanın kendi sembolik ve düşlemsel esnekliğini geliştirerek, gelen malzemeye yaratıcı ve farklı açılardan bakabilme becerisini artırmak.
  • Sembolik Materyalin anlaşılması: Gencin oyun ve anime tercihlerini sıradan bir hobi olarak değil,  klinik metin olarak okuma becerisi.
  • Ortak bir dil inşa etmek: Sürekli “bilmiyorum” diyen ergenin dünyasına işgal etmeden bir ilişki kuraiblmek
  • Müdahale Zamanlaması ve Terapistin Konumu: Sembolik dilden somut yüzleşmeye geçerken terapistin nerede duracağını ve müdahale zamanlamasını netleştirmek.
  • Gelişimsel Düzlemde Formülasyon: Dijital dünyadaki hikayeleri, gencin gelişimsel krizleriyle birleştirip vaka formülasyonuna entegre etmek.
  • Sembolizasyon ve “Sıradan Sohbet” Ayrımı: Dijital materyalin seansı eyleme vurmaya (boş bir sohbete) dönüştürmesini engelleyip terapötik sınırı korumak.
  • Sembolik Çalışmayı Sisteme (Aileye) Tercüme Etmek: “İçeride sadece oyun mu konuşuluyor?” diyen ebeveynin kaygısını, seans gizliliğini bozmadan yönetmek.
  • Teoriden Pratiğe Vaka Temelli İlerleyiş: Soyut teorilerle boğulmadan, gerçek vakalar üzerinden sembolik okumayı adım adım pratik etmek.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir